Na czym polega psychoterapia psychodynamiczna i komu pomaga?

Ten sam konflikt w kolejnym związku, ten sam lęk przed oceną, to samo zniechęcenie po kilku tygodniach. Sporo osób zgłasza się na terapię nie z jednym objawem, tylko z poczuciem, że życie chodzi w kółko. Psychoterapia psychodynamiczna zaczyna się od pytania, dlaczego akurat ten scenariusz wraca i skupia się na poszukiwaniu mechanizmu, który go napędza.

Nurt psychodynamiczny wziął z psychoanalizy założenia, ale nie formę

Kozetka, cztery sesje w tygodniu i milczący analityk pochodzą z klasycznej psychoanalizy. W gabinecie psychodynamicznym pacjent i terapeuta siedzą naprzeciwko siebie, spotykają się raz w tygodniu, a wszystko dzieje się w rozmowie. Wspólne zostało założenie, że duża część naszych wyborów zapada poza świadomością.

Zostaje pytanie, na które żaden artykuł nie odpowie, czyli czy taka praca ma sens akurat w twoim przypadku. Rozstrzyga to dopiero konsultacja, więc dobrze zacząć od gabinetu, który mówi wprost, jak ta pierwsza rozmowa przebiega. Psychoterapeutka Katarzyna Stefaniak, działająca w sieci pod szyldem psycholog Mokotów, na swojej stronie https://psychoterapia-polna.warszawa.pl/ odpowiada na dwa pytania padające najczęściej. Pierwsze dotyczy różnicy między konsultacją a terapią, drugie tego, dla kogo nurt psychodynamiczny jest odpowiedni. Sama na co dzień przyjmuje w gabinecie zlokalizowanym tutaj: https://maps.app.goo.gl/uLvnJr7vuLD5pK3X9, przy ulicy Polnej 3A w Warszawie. Zanim zdecydujesz się na pierwszą wizytę, sprawdź, ile zajmie ci dojazd, bo to on często przesądza o tym, czy uda się utrzymać regularność spotkań.

Objaw jest sygnałem, a nie całym problemem

W ujęciu psychodynamicznym objaw rzadko bywa przypadkowy. Bezsenność, wybuchy złości albo objawy psychosomatyczne, dla których badania nie znajdują wyjaśnienia, traktuje się jak kompromis: coś, co chroni przed trudnym uczuciem i zarazem je zdradza. Ktoś, kto nauczył się w dzieciństwie, że złość kończy się odrzuceniem, może jej w dorosłości nie odczuwać wcale, za to reagować migreną przed trudną rozmową. Terapia zmierza więc do rozpoznania nieświadomego konfliktu, który objaw podtrzymuje.

Materiałem do pracy jest też sama relacja z terapeutą, bo to, jak pacjent się spóźnia, milczy albo próbuje się przypodobać, powtarza jego wzorce spoza gabinetu.

Terapia zaczyna się od konsultacji, a nie od pierwszej sesji

Pierwsze spotkania, zwykle od jednego do trzech, służą rozpoznaniu. Terapeuta pyta o powód zgłoszenia, historię życia, relacje i stan zdrowia, a potem proponuje formę pomocy. Dopiero wtedy powstaje kontrakt: dzień, godzina, częstotliwość i zasady odwoływania sesji. Pojedyncze spotkanie zajmuje około pięćdziesięciu minut, a cały proces psychoterapii trwa od kilkunastu spotkań do dwóch lub trzech lat przy trudnościach osobowościowych.

Nurt psychodynamiczny pomaga tam, gdzie problem ma więcej niż jedno źródło

Podejście psychodynamiczne sprawdza się tam, gdzie problemu nie da się zamknąć w jednym objawie:

• Pomaga osobom, które powtarzają ten sam scenariusz w kolejnych związkach.
• Bywa skuteczne przy lęku i obniżonym nastroju, które wracają mimo wcześniejszego leczenia.
• Wspiera przy niskim poczuciu własnej wartości i trudnościach z asertywnością.
• Daje przestrzeń dorosłym, którzy wychowali się w rodzinie z problemem alkoholowym lub przemocą.

Wspólnym mianownikiem jest gotowość do przyglądania się sobie, nawet jeśli towarzyszy jej spory opór.

Przy ostrym kryzysie ten nurt nie jest pierwszym wyborem

Bywają sytuacje, w których liczy się czas. Przy ostrym kryzysie albo nasilonych objawach psychotycznych zaczyna się od konsultacji psychiatrycznej. Gdy trzeba szybko ograniczyć jeden konkretny objaw, krótszą drogą bywa terapia poznawczo-behawioralna. Jeśli jednak rozpoznajesz w tym opisie własny, powracający schemat, umów konsultację i sprawdź, czy ten sposób pracy jest dla ciebie.